Czwartkowa nauka misyjna poświęcona była tajemnicy Eucharystii – największemu darowi, jaki Chrystus pozostawił swojemu Kościołowi.
Ojciec Misjonarz zwrócił uwagę, że współczesny człowiek poświęca wiele uwagi zdrowiu, kondycji i trosce o ciało. Tymczasem Jezus przypomina nam o pokarmie, który daje życie wieczne:
,,Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne.”
W rozważaniu usłyszeliśmy, że człowiek bardzo szybko przyzwyczaja się do otrzymywanych darów. Tak było również z Izraelitami na pustyni – nawet manna przestała im wystarczać. Bóg jednak poszedł dalej w swojej miłości do człowieka.
,,Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał.”
Nie dał już kolejnego znaku ani kolejnego daru, ale dał samego siebie. W Eucharystii Chrystus nieustannie pozostaje pośród nas i karmi nas swoim Ciałem.
Ojciec Misjonarz podkreślił również, że czasami nie wszystko rozumiemy, ale postawa ucznia polega na zaufaniu Jezusowi. Skoro Chrystus mówi: ,,To jest Ciało moje”, przyjmujemy te słowa z wiarą i otwartym sercem.
Usłyszeliśmy także zachętę, aby walczyć o czas dla Eucharystii i nie pozwolić, by stała się ona jedynie rutyną. Warto wracać do świadectw ludzi, którzy za możliwość uczestniczenia we Mszy Świętej byli gotowi wiele poświęcić, a nieraz przez lata tęsknili za spotkaniem z Jezusem Eucharystycznym.
Dzisiejszy dzień miał szczególnie uroczysty charakter. Po Eucharystii odbyło się wystawienie Najświętszego Sakramentu oraz procesja eucharystyczna na zakończenie oktawy Bożego Ciała. Był to piękny czas uwielbienia Jezusa Chrystusa obecnego w Eucharystii i publicznego wyznania naszej wiary.
Niech ten misyjny czas pomaga nam na nowo odkrywać wartość Mszy Świętej i spotkania z Jezusem, który pozostał z nami pod postacią Chleba.