Przedostatni dzień Misji Świętych przypadł 13. dnia miesiąca, dlatego w sposób szczególny towarzyszyła nam Maryja – Matka Jezusa i Matka Kościoła.
Ojciec Misjonarz rozpoczął naukę od słów dobrze znanej pieśni: ,,Jak szczęśliwa Polska cała, w niej Maryi kwitnie chwała.”
Przypomniał, że od pokoleń polski naród otacza Matkę Bożą wyjątkową czcią. Wzywamy Ją pod wieloma tytułami, a każde maryjne święto i każde wezwanie Litanii ukazuje nam piękno Jej cnót, przywilejów i matczynej troski o swoje dzieci.
Padło również ciekawe spostrzeżenie, że polskie serce zawsze potrzebowało „Damy serca” – kogoś, komu można zaufać, powierzyć swoje troski i nadzieje. I właśnie taką Najszlachetniejszą Damą stała się dla naszego narodu Maryja, Matka Jezusa. To do Niej zwracamy się w chwilach radości i cierpienia, Jej powierzamy nasze rodziny, problemy i całe życie.
Ojciec Misjonarz przypomniał także, że ludzki język jest zbyt ubogi, by w pełni wyrazić wdzięczność Tej, której ufają miliony wierzących. Przywołał poruszający obraz dzieci rozdzielanych z matkami podczas wojny i obozów koncentracyjnych, ukazując jak wielką tragedią jest utrata matczynej obecności. Tym bardziej możemy dziękować Bogu za dar Maryi, która została nam dana jako Matka.
W centrum rozważania znalazła się jednak przede wszystkim postawa zaufania. Maryja zaufała podczas zwiastowania. Zaufała, gdy nie było miejsca dla Świętej Rodziny w gospodzie. Zaufała wtedy, gdy nie rozumiała wszystkiego, co działo się wokół Jej Syna. I pozostała wierna pod krzyżem, patrząc na Jego mękę i śmierć.
W Ewangelii z Kany Galilejskiej wypowiada słowa, które streszczają całe Jej życie: ,,Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie.”
To właśnie było głównym przesłaniem dzisiejszej nauki. Zaufać Bogu nawet wtedy, gdy nie rozumiemy Jego planów. Zaufać, gdy nasze modlitwy wydają się niewysłuchane. Zaufać, gdy mimo łez i próśb godzina cudu jeszcze nie nadeszła.
Na zakończenie usłyszeliśmy słowa św. Bernarda, które pozostają pięknym drogowskazem dla każdego chrześcijanina: ,,Myśl o Maryi, często wzywaj Jej imienia. Niech nie schodzi ono z twoich ust i z twojego serca. O Niej myśląc nie zejdziesz na manowce, pod Jej opieką nie zaznasz lęku. Idąc za Nią nie zmęczysz się, a wspierany Jej wstawiennictwem bezpiecznie dojdziesz do celu.”
Szczególnym momentem dzisiejszego spotkania był Akt Zawierzenia Parafii Matce Bożej. Wspólnie oddaliśmy Maryi naszą wspólnotę parafialną, nasze rodziny, dzieci, młodzież, osoby starsze i chore oraz wszystkie sprawy, które nosimy w sercach. Prosiliśmy, aby jako Matka Kościoła nieustannie prowadziła nas do Chrystusa, otaczała swoją opieką i wypraszała potrzebne łaski dla całej parafii.
Niech Maryja, Matka Kościoła i nasza Matka, uczy nas każdego dnia zaufania Chrystusowi i prowadzi nas do swojego Syna.