W sobotę, 6 czerwca, punktualnie o godz. 18.00 rozpoczęliśmy w naszej parafii czas Misji Świętych. Ks. Proboszcz wraz z asystą udał się do drzwi kościoła, gdzie uroczyście powitał ojców misjonarzy – o. Rafała i o. Wiesława.
Po powitaniu ojcowie mogli oddać cześć pacyfikałowi, a następnie zostali pokropieni wodą święconą. Przy śpiewie hymnu „Veni Creator” misjonarze zostali poprowadzeni do ołtarza. Tam, po specjalnej modlitwie w ich intencji, Ks. Proboszcz nałożył im stuły misyjne, udzielił błogosławieństwa oraz podał do ucałowania Ewangeliarz – znak misji głoszenia Słowa Bożego.
O. Rafał koncelebrował Mszę Świętą i wygłosił pierwsze kazanie misyjne poświęcone wierze. Wśród wielu definicji wiary wskazał tę najpiękniejszą: wiara jest odpowiedzią człowieka na Boga, który nieustannie go szuka.
Kaznodzieja zachęcił do lektury 11. rozdziału Listu do Hebrajczyków, gdzie odnajdujemy świadectwa bohaterów Starego Testamentu, którzy zaufali Bogu i pozwolili Mu prowadzić swoje życie.
Misje Święte mają służyć umocnieniu i ożywieniu naszej wiary. O. Rafał wskazał trzy ważne kroki:
być świadomym, w Kogo wierzę,
pokochać Boga całym sercem,
być Mu posłusznym.
Nawiązując do ubiegłej Niedzieli Trójcy Przenajświętszej, przypomniał również, że nie można ulegać poglądowi, iż wszystkie religie są takie same. Gdyby tak było, przyjście Jezusa Chrystusa na świat nie miałoby sensu. Dlatego tak ważne jest pytanie o tożsamość naszej wiary.
W niedzielę porządek nabożeństw był podobny. Podczas każdej eucharystii przywitanie i wprowadzenie o. misjonarzy i oddanie im naszej parafii przez ks. Proboszcza.
Kazania były poświęcone Bożemu Miłosierdziu i Bożej Miłości. Misjonarze nawiązywali do objawień Jezusa miłosiernego cytując słowa Jezusa: „daję moje miłosierdzie jako ostatnią deskę ratunku”. O. Wiesław wspominał jedne z minionych już rekolekcji. Pytał uczestników kiedy Bóg może nie kochać ludzi. Padały odpowiedzi – kiedy zgrzeszą, inni mówili  – kiedy popełnią grzech ciężki. „To nieprawda” podkreślała misjonarz. Bóg zawsze darzy każdego człowieka taka samą miłością. To nie znaczy, że akceptuje nasze czyny, myśli i słowa, nasze postępowanie. I cały czas poszukuje zagubionych i na ich powrót zawsze czaka jak Ojciec na powrót syna marnotrawnego. Misje są też takim czasem Bożego oczekiwania. 

Serdecznie zapraszamy do udziału w kolejnych spotkaniach misyjnych, codziennej Mszy Świętej przed południem bądź po południu oraz w Apelu Jasnogórskim o godz. 21.00.
Niech ten szczególny czas przyniesie obfite owoce wiary dla całej naszej wspólnoty.